Pina Sedef Kayığı Sunum Tabağı — Küçük

Sedef Kayığı, sofrada paylaşmanın biçimini değiştirir. Uzun, hafifçe kıvrılan formu bir kıyı çizgisi gibi uzanır; seramik yüzeyi, deniz kabuğunun içinde saklı parıltıyı çağrıştırır. Sır, ışığı düz bir yüzey gibi geri vermez; onu küçük dalgalar halinde tutar. Bu kayık, tek bir porsiyondan çok, ortaya bırakılanın çevresinde buluşan elleri düşündürür. Bir kabuk kusursuz bir çizgi çizmez; kıvrımı, büyürken izlediği yolu taşır. Kayığın tam simetriye kapanmayan hattı da elin verdiği küçük hareketi görünür kılar. Fromm’un yaşama dönük seçim fikrinde olduğu gibi, burada değer hareketsiz kusursuzlukta değil, canlı biçime yakınlıkta belirir. Sofrada bu iz, tabağa bakmaktan çok ona uzanma isteği uyandırır. Kayık masanın ortasına geldiğinde, taze ekmek dilimleri ve birkaç zeytin kıvrımında yan yana durur. Siz bir parçayı uzatırken karşıdaki, tabağın lokmaları tek tek değil, birlikte sunduğunu fark eder; sohbetin arasındaki el hareketi de sofraya karışır. Her kayığın kıvrımı sırın akışını başka türlü tutar. Aynı form, her sofrada başka bir paylaşma anına açılır; izler birbirinin tekrarı olmaz.