Pina Lunar Derin Tabak — Orta

Lunar Derin Tabak, sofrada bir çanağın sakinliğini taşır; derinliği yemeği çevreler, biçimi ise kusursuz bir daireye bağlı kalmaz. Kenarındaki küçük yükselişler, deniz kabuğunun kıvrımını hatırlatır. Elin tabağı kaldırırken ağırlığını duyar; masaya bıraktığında, yemek için ayrılmış yerden fazlası belirir. Dış çizgisi içe doğru döner; merkezdeki yüzey, kaşığın çevresinde sessizce genişler, her lokmaya yer açar. Bu form, denizin dibinde kendi içine kapanan büyük bir kabuğu düşündürür; dışarıdaki hareketi kesip içinde küçük bir durgunluk saklar. Günün telaşı sofraya kadar gelir, ama tabağın çanak gibi tuttuğu yemek insana kısa bir eşik sunar. Kilin serinliği avucunuzda dururken geçen o birkaç dakika, başka bir ritme geçmek için yeter. Akşam çorbası ya da sulu bir yemek önünüzdeyken, derin form buharı ve suyunu bir arada tutar. Kaşık kenara değdiğinde çıkan küçük ses duyulur; karşılıklı konuşma sürerken eliniz tabağa yeniden uzanır, bu kez acele etmeden, son birkaç kaşık. Her tabağın kıvrımı elde başka türlü hissedilir; aynı kabuk fikri, her parçada kendi çizgisini bulur. Sofrada bıraktığı sessizlik de size ait kalır.