Pina Jeot Katman Kase — Küçük

Jeot Katman Kâse, taşın içinde açılan bir boşluğu sofraya taşır. Katman katman ilerleyen iç yüzeyi, büyük bir kabuğun kıvrımını andırır; seramik gövdesi masada hem açık hem derin bir yer tutar. Kenardaki ham kil ile merkezde yoğunlaşan sır, jeotun kırılmış yüzeyini değil, içine doğru çağıran sakinliğini hatırlatır. Paylaşılacak yemek için biçimlenmiştir. Katmanların birbirini izleyişi, taşın uzun zamanda açtığı yolu düşündürür; formun hafifçe değişen çizgisi de elin bıraktığı hareketi saklar. Fromm’un biyofili dediği, yaşama ve büyümeye yönelen çekim burada bir kavram olarak kalmaz: kâse, sofrada durağan bir yüzey yerine dokunmaya ve paylaşmaya açık bir merkez kurar. Kâse masanın ortasına geldiğinde, herkesin eli aynı noktaya yönelir. İçindeki yemek katmanlı yüzeyin içinde toplanır; bir kaşık alınır, kâse hafifçe çevrilir. Karşıdaki yemeğe uzanırken kabuğu andıran kıvrımı fark eder; sohbet bir an o harekette buluşur. Aynı biçim dili korunur, ama sırın akışı hiçbir kâsede tıpatıp yinelenmez. Masaya gelen her parça, kendi katmanını sessizce taşır.